Największy udział w tym rynku ma ceramika monolityczna (83%) – ze względu na dojrzałość technologii formowania i spiekania, stabilne właściwości oraz elastyczność w zakresie geometrii, a także ceramika tlenkowa (55%). Ta druga, np. na bazie tlenku glinu i tlenku cyrkonu, jest ceniona za właściwości izolacyjne, odporność na korozję, stabilność termiczną i biokompatybilność. Jej upowszechnianiu sprzyjają ugruntowane techniki produkcji proszków, prasowania, spiekania i obróbki, w tym coraz częściej w ramach wytwarzania addytywnego (druku 3D).