Przemysł nie pyta dziś, czy się komunikować – tylko jak. Maszyny, systemy sterowania i IT muszą mówić jednym językiem, w tym samym czasie i bez kompromisów. Niezależnie od tego, czy ktoś lubi hasło „Przemysł 4.0”, czy omija je szerokim łukiem, rzeczywistość jest jasna: stare modele komunikacji nie nadążają.
Time-Sensitive Networking zmienia Ethernet w sieć deterministyczną, zdolną równocześnie obsługiwać sterowanie w czasie rzeczywistym i dane IT. OPC UA – coraz częściej określana jako uniwersalny język przemysłu – porządkuje komunikację od czujnika po chmurę, dodając bezpieczeństwo, modele danych i realną interoperacyjność. Prywatne sieci 5G zrywają z ograniczeniami kabli i Wi-Fi, oferując niskie opóźnienia, mobilność i niezawodność wymaganą w aplikacjach krytycznych.
Za tymi technologiami stoją nie obietnice, lecz konkretne wdrożenia: fabryki zsynchronizowane z cyfrowymi bliźniakami, zdalnie sterowane porty, autonomiczne inspekcje infrastruktury, linie produkcyjne elastyczne jak nigdy wcześniej. Jednocześnie rośnie skala wyzwań – od integracji starszych systemów po cyberbezpieczeństwo i deficyt kompetencji.
Numer czasopisma Automatyka, Podzespoły, Aplikacje 1–2/2026 pokazuje, że komunikacja stała się kręgosłupem nowoczesnego przemysłu. Ci, którzy zbudują ją świadomie i konsekwentnie, zyskają nie tylko sprawność systemów, lecz także realną przewagę konkurencyjną.
