SIMATIC S7-1500 R/H - podwójna ochrona przed awarią

W zależności od wymagań aplikacji użytkownicy mogą zastosować standardowe sterowniki S7-1500 lub – w przypadku występowania dodatkowych wymagań niezawodności pracy systemu – sięgnąć po sterowniki redundantne S7-1500 R/H.

Wybór wersji S7-1500R lub S7-1500H uzależniony jest od wymagań aplikacji. Jednostki centralne CPU 1513R oraz CPU1515R pozwalają na uzyskanie czasu przełączenia systemu sterowania ok. 300 ms. Do synchronizacji danych pomiędzy SIMATIC S7-1500R służy fragment ringu MRP, którym te sterowniki są połączone. W modelach SIMATIC S7-1500H dostępny jest specjalny kabel światłowodowy służący do synchronizacji danych. Dzięki temu uzyskuje się krótsze czasy ok. 50 ms przełączania systemu sterowania, niż ma to miejsce w przypadku sterowników S7-1500R.

Główne cechy

Programowanie za pomocą TIA Portal.
Nie jest wymagana specjalistyczna wiedza, aby skonfigurować i zsynchronizować sterowniki primary oraz backup.
Zintegrowana koncepcja synchronizacji dla SIMATIC S7-1500 R i S7-1500 H.

Siemens
siemens.com/s7-1500-RH

Zobacz więcej w kategorii: Technika

Pomiary

Monitoring drgań łopat turbin wiatrowych - wdrożenie systemu BLADEcontrol w EDF Power Solutions

Przemysł 4.0

Transport pneumatyczny

Przemysł 4.0

Łuk elektryczny w przemyśle

Pomiary

Wysokoprecyzyjne cęgi do pomiaru prądu stałego marki Voltcraft

Pomiary

Z oferty Conrad Electronic: Voltcraft prezentuje zaawansowany miernik cęgowy VC-771 PV

Pomiary

Digitalizacja, automatyzacja, usprawnienie - firma Zebra na pierwszej linii innowacji

Zobacz więcej z tagiem: PLC, HMI, Oprogramowanie

Informacje z firm

Bosch Rexroth i Advantech łączą siły: nowy standard bezpiecznych i modułowych rozwiązań Edge

Prezentacje firmowe

Panel PC z AI dla przemysłu – Aaeon NIKY-2155-NX

Szkolenie

Szkolenie II stopnia z zakresu podstaw wizualizacji na platformie Asix - wrzesień

Cyberbezpieczeństwo OT - od technicznego tła do elementu odporności organizacji

Systemy automatyki przemysłowej, budynkowej i infrastrukturalnej przez lata funkcjonowały jako środowiska techniczne, których kluczowym zadaniem było zapewnienie ciągłości działania procesów. Projektowane z myślą o niezawodności i stabilności, pozostawały relatywnie odseparowane od szerszej dyskusji o cyberbezpieczeństwie. Nie oznaczało to jednak, że bezpieczeństwo stanowiło kwestię drugorzędną. Wręcz przeciwnie – było wpisane w samą naturę tych systemów. Dziś zmienia się przede wszystkim to, że zaczynamy tę zależność świadomie identyfikować i wprost nią zarządzać.