Mikroreaktory o wysokości 3 metrów i szerokości 4 metrów będą ważyć mniej niż 40 ton. Umożliwi to dostawę całej konstrukcji w kontenerze do odległych obszarów. Reaktory można zakopać pod ziemią, co zmniejsza ryzyko ich uszkodzenia. Technologia ta obecnie jest wykorzystywana w eksploracji kosmosu.
Moc mikrorektora ma nie przekraczać 500 kW - dla porównania standardowe reaktory zapewniają moc na poziomie 1 GW. Mikroreaktory będą musiały być bezpieczniejsze niż konwencjonalne konstrukcje, ponieważ będą działać bliżej obszarów zaludnionych. Rdzeń reaktora jądrowego, chłodzenie i pozostała aparatura będą umieszczane w szczelnie zamkniętych kapsułach.
Wysoko wzbogacony uran będzie wykorzystywany jako paliwo, które nie wymaga wymiany przez cały okres eksploatacji, czyli około 25 lat. Po zużyciu paliwa cały mikroreaktor będzie można ponownie wykorzystać.
Zamiast płynnego czynnika chłodzącego w mikroreaktorach stosowany będzie stały materiał grafitowy, który zapewnia wysoką przewodność cieplną. Grafit otacza rdzeń i przekazuje ciepło do systemu wytwarzania energii podczas normalnej pracy. Jeśli zdarzy się wypadek, nadmiar ciepła z rdzenia będzie oddawany do otoczenia.
Koszt takiego mikroreaktora nie będzie przekraczać 100 mln dolarów. Dla porównania koszt budowy elektrowni jądrowej o mocy 1,2 GW wyniósłby około 6 mld dolarów. Koszt wytworzenia jednej kWh będzie wyższy w porównaniu do konwencjonalnego reaktora, jednak będzie niższy od obecnych kosztów, które trzeba ponieść, aby dostarczyć energię do odległych odbiorców.
Źródło: Nikkei Asia
