PODSTAWOWE INFORMACJE O RECEPTURACH
Rys. 1.
Zbiór danych składa się z rekordów o ustalonej formie - w naszym przykładzie będą to pola: nazwa produktu, ilość wody, ilość cukru, dodatek A (tak/nie), dodatek B(tak/nie).
Standardowo receptury oraz dane recepturowe przechowywane były w panelach operatorskich. Jednakże w niektórych wypadkach wygodniejsze jest przechowywanie receptur w sterowniku PLC. Przykładem są aplikacje z wieloma panelami operatorskimi lub komputerami. Aby uzyskać spójność danych, receptury należałoby przechowywać w jednym urządzeniu - np. właśnie w pamięci PLC. Innym przykładem są rozwiązania, w których zastosowano panele operatorskie nieposiadające opcji przechowywania receptur.
Możliwości przechowywania receptur na karcie SD sterownika oraz importu/eksportu danych przez serwer WWW są dostępne w sterownikach z serii S7-1200 oraz S7-1500. Dane przechowywane są w tzw. blokach danych receptur.
STRUKTURA BLOKU DB RECEPTUR
Rys. 2.
Blok DB receptur jest blokiem zawierającym tablicę (Array) rekordów (rys. 1) "Przepis_napoj". Rekordy "Przepis_napoj" są zmiennymi typu UDT (User Defined Datatype), zawierającymi składowe określające parametry produkcyjne. W naszym przypadku został zdefiniowany typ danych "Przepis_napoj" ze zmiennymi nazwa_produktu, ilość_woda, ilość_cukier, dodatek_A, dodatek_B.
Liczba rekordów w tablicy to liczba oddzielnych zbiorów parametrów definiujących skład produktu. Maksymalna liczba rekordów danych zależy od dostępnej pamięci na karcie SD sterownika.
BLOKI PROGRAMOWE DO OBSŁUGI RECEPTUR
Rys. 3.
Dostępne są dwie funkcje: RecipeExport, RecipeImport - znajdujące się w menu Extended Instructions -> Recipe and data logging. Instrukcja Export służy do zapisu danych do pliku .CSV, zaś instrukcja Import - do wczytania danych z pliku do bloku DB. Nazwa pliku jest taka sama, jak nazwa bloku DB z danymi.
Bloków instrukcji używa się w prosty sposób. Zbocze narastające na wejściu REQ rozpoczyna procedurę importu/eksportu. Na wejście RECIPE_DB podajemy nazwę tablicy rekordów w bloku DB zawierającym dane receptur. Wyjścia instrukcji podają najważniejsze informacje diagnostyczne (rys. 2).
DOSTĘP DO RECEPTUR PRZEZ SERWER WWW
Rys. 4.
Serwer WWW sterownika należy włączyć - w tym celu wchodzimy w opcje konfiguracji sprzętowej (Device configuration) oraz właściwości (Pro per ties) CPU (rys. 3). Możemy tu dodać nowych użytkowników oraz ustawić uprawnienia tych już istniejących. Na potrzeby testów najłatwiej nadać uprawnienia wszystkim użytkownikom (Everybody), by uniknąć konieczności logowania się za każdym razem.
Po wgraniu konfiguracji sprzętowej do PLC uruchamiamy przeglądarkę internetową i w pole adresu wpisujemy adres IP sterownika. Wyświetlony zostanie serwer WWW sterownika, z poziomu którego możemy m.in.: odczytywać informacje diagnostyczne, przełączyć CPU w tryb RUN/STOP oraz przeglądać zawartość karty pamięci. Po wejściu w "File browser" i katalog Recipes możemy ściągnąć wyeksportowany wcześniej plik .CSV albo wgrać nowy do zaimportowania. Plik csv można edytować jako tekst lub zaimportować do Excela (rys. 4).
ZALETY
Najważniejszą zaletą tego rozwiązania jest brak występujących w panelach ograniczeń liczby receptur - istotna jest jedynie pojemność karty SD. Wszystkie dane mogą być również przechowywane w sterowniku. Funkcjonalność jest dostępna w sterownikach S7-1200 od wersji v4.0 oraz sterownikach S7-1500.
Artykuł jest fragmentem szkolenia "TIA-MICRO1 - Programowanie sterowników SIMATIC S7-1200" prowadzonego przez dział szkoleń Sitrain firmy Siemens
Siemens
www.siemens.pl/sitrain
