Instytut Informatyki, Automatyki i Robotyki jest jednostką organizacyjną wchodzącą w skład Wydziału Elektroniki Politechniki Wrocławskiej. W instytucie kształceni są studenci, prowadzone są badania naukowe oraz wykonywane są usługi badawcze w szerokim zakresie automatyki przemysłowej. Działalność w dużym stopniu dotyczy badań właściwości statycznych i dynamicznych urządzeń oraz układów automatyki. Instytut ma również bogate tradycje związane ze współpracą z przemysłem i doświadczenie związane z elektronicznymi urządzeniami automatyki.
HISTORIA
Już na początku lat osiemdziesiątych, kiedy rodziły się pierwsze zastosowania elektronicznych urządzeń cyfrowych w automatyce, w instytucie we współpracy z ZAP w Ostrowie Wlkp. powstał komputerowy systemem sterowania IP2000 z inteligentnym interfejsem procesowym. System ten został zainstalowany w elektrociepłowni w Chemnitz oraz innych obiektach w kraju i za granicą.
Rozwiązanie to było z powodzeniem aplikowane przez okres 10 lat i stanowiło dobry przykład zastosowania badań naukowych w przemyśle. W tym okresie narodziły się laboratoria naukowo-dydaktyczne, urządzeń i układów automatyki oraz komputerowych systemów rozproszonych automatyki przemysłowej. Z biegiem lat, nadążając za postępem technicznym, laboratoria były wielokrotnie modernizowane.
Obecnie prowadzone są w nich prace dotyczące badania układów sterowania ze sterownikami programowalnymi PLC, wykorzystania przemysłowych sieci różnych poziomów w automatyce, ich wydajności, zakłóceń podczas eksploatacji oraz systemów monitorowania stanu procesu.
Testowane są możliwości wykorzystania Ethernetu (przemysłowa sieć komunikacyjna) i Internetu (technologia WWW w tworzeniu aplikacji wizualizacji procesu). W laboratoriach prowadzone są zajęcia dydaktyczne, prace projektowe i dyplomowe. Laboratoria udostępnione są również Naukowemu Kołu Studentów.
WSPÓŁPRACA Z FIRMĄ VIPA
Kilka lat temu została nawiązana współpraca z firmą SDS-Automatyka Sp. J - autoryzowany partner VIPA w Polsce. Dzięki temu Politechnika Wrocławska uzyskała możliwość korzystania z urządzeń i rozwiązań VIPA. Pierwsze działania związane były z rozbudową dotychczasowych stanowisk laboratoryjnych wykonanych w oparciu o sterowniki S7 i systemy rozproszone firmy Siemens oraz innych producentów.
Systemy te komunikują się ze sterownikami za pomocą RS-485 i protokołu Profibus-DP. W ramach dalszej rozbudowy stanowisk laboratoryjnych dołączono do jednostek centralnych sterownika S7-300 i systemów rozproszonych ET200M w pełni kompatybilne moduły we/wy VIPA 300S.
Ponadto stanowisko rozproszonych układów sterowania zostało wzbogacone o dodatkowe systemy rozproszone VIPA 200V (VIPA 253DP) , VIPA 300S (VIPA 353DP) oraz sterowniki PLC VIPA Speed7. Dzięki kompatybilności urządzeń firmy VIPA z rozwiązaniami firmy Siemens, uruchomienie zmodernizowanego stanowiska nie sprawiało żadnych problemów.
Wszystkie urządzenia dobrze współpracowały z oprogramowaniem Step7 i nie wymagały żadnych dodatkowych czynności. Pomimo kompatybilności budowy mechanicznej i wizualnego podobieństwa dostrzega się istotne różnice techniczne. Każda jednostka centralna VIPA 300S standardowo wyposażona jest w złącze Ethernet.
Pozwala to swobodnie programować sterownik bez użycia MPI-adaptera, połączyć sterownik z zestawem laboratoryjnym przeznaczonym to testowania i nauki programowania przemysłowej sieci Ethernet, jak również łączenia tych sterowników z systemami SCADA. W ramach zajęć dydaktyczno-naukowych studenci stwierdzili znacznie większą wydajność sterownika VIPA 300S / Speed7.
Czas trwania pojedynczego cyklu w sterowniku VIPA jest krótszy o ponad 6 razy w porównaniu do konkurencyjnych sterowników. Ponadto stwierdzono że sterownik VIPA 300S / Speed7 może pracować w trybie RUN również bez włożenia karty MMC. Karta MMC może być również wykorzystana do rozszerzenia pamięci roboczej sterownika. Jednym z ostatnich zastosowań w laboratoriach Instytutu jest najnowszy system rozproszonych we/wy SLIO.
Niewielkie gabaryty modułów SLIO, modułowa budowa, szerokie możliwości oznaczenia i opisywania poszczególnych we/wy oraz doskonała schodowa technika przyłączeń są niedocenioną zaletą która sprawdza się zarówno podczas prac montażowych jak i uruchomieniowych. Generalnie są to systemy rozproszone do: Profibus, CANbus, Profinet, Ethernet, Interbus.
W porównaniu do systemów rozproszonych innych producentów korzyści wynikające z zastosowania w aplikacjach przemysłowych systemów SLIO są nieporównywalne. Szczegóły dotyczące urządzeń i systemów VIPA w szerokim kontekście systemów innych producentów zostały opisane w książce: W. Solnik, Z. Zajda "Sieci przemysłowe Profibus DP i MPI w automatyce" Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, Wrocław 2010.
dr inż. Michał Lower
INT Technics sp. z o.o.
www.int-technics.pl
