Autorzy raportu oceniają, że do 2020 r. w centrum i na wschodzie Europy siła wiatru stanie się znaczącym źródłem energii elektrycznej. Nastąpi to jednak pod warunkiem wypracowania stabilnych rozwiązań prawnych we wszystkich krajach. Rozwój energetyki wiatrowej, podobnie jak polityka w tym zakresie oraz wymagane zachęty, różnią się w zależności od regionu. Rynków energetyki wiatrowej jest tak wiele, jak państw członkowskich Unii Europejskiej. Pięć z 12 nowych państw UE - Bułgaria, Polska, Republika Czeska, Rumunia oraz Węgry - posiada 88% łącznej mocy zainstalowanej w energetyce wiatrowej we wszystkich nowych państwach członkowskich.
W krajach tzw. starej Unii Europejskiej pracowały w 2005 r. elektrownie wiatrowe o mocy ponad 40500 MW. W 2011 r. było to już niemal 90000 MW. Z kolei moc zainstalowana w energetyce wiatrowej w nowych państwach członkowskich UE wynosiła zaledwie 208 MW w 2005 r. i wzrosła do 4200 MW na koniec 2011 r. Daje to średnioroczny przyrost na poziomie 665 MW. Według danych na koniec 2011 r., energii pochodzenia wiatrowego nie wytwarzała w ogóle Malta i Słowenia.
źródło: European Wind Energy Association
